Sis nasıl fotoğraflanır

Sis çekimleri gri kalarak başarısız olur: bakacak hiçbir şeyi olmayan, düşük pozlanmış bir bulanıklık. İki alışkanlık aynı anda bozulur. Önce ölçer bozulur: sis parlak bir sahnedir ve her şeyi orta griye çeken bir ölçer onu kasvete sürükler, bu yüzden pozlamanın yeniden parlağa doğru itilmesi gerekir. İkinci olarak görme bozulur: sis kenarları siler ve tonu düzleştirir; refleks onarım, son işlemede bir kontrast vuruşu, resmin tam olarak kendisi olan şeyi yok eder. Kontrast dersindeki ayrım burada işaret tersine çevrilmiş olarak geçerlidir: burada düzlük bilerek yakalanmıştır ve zanaat, derinliği onun içine kompoze etmektir (yakın planda koyu, belirgin bir biçim, arkasında eriyen daha büyük biçimler, her plan bir öncekinden biraz daha açık, ta ki uzaktakiler kaybolana dek). Sis aynı zamanda tan ışınlarının çizildiği perdedir: bir ışık huzmesi yalnızca havada parçacıkların asılı durduğu yerde görünür; bu yüzden alçak güneş ağaçların arasından sızdığında, ışık kaynağının kendisi bir gövdenin ya da binanın arkasında gizliyken ışığa doğru çek ve huzmeye göre pozla (ışınlar yalnızca kendilerinden koyu bir zemine karşı okunur).