Kavram sözlüğü

Konsept

Görselin ilettiği temel fikir veya hikaye.

Kompozisyon

Karedeki öğelerin, izleyicinin gözünü yönlendirecek şekilde nasıl düzenlendiği.

Yönlendirici çizgiler

Sahnedeki, izleyicinin gözünü özneye yönlendiren çizgiler.

Göz akışı

İzleyicinin gözünün görsel boyunca izlediği doğal yol.

Negatif Alan

Karedeki boş alanlar, özneye nefes alacak yer bırakır.

Görsel Ağırlık

Bir öğenin karedeki diğerlerine kıyasla ne kadar dikkat çektiği.

Konu Ayrımı

Öznenin çevresinden ne kadar net ayrıştığı.

Görsel Karmaşa

Öznenin dikkatiyle yarışan, dikkat dağıtıcı öğeler.

Zamanlama

Görselin doğru anı, teknik ya da duygusal olarak yakalayıp yakalamadığı.

Duygu

Bir fotoğrafın bir yabancıya ilettiği duygu: ifade, jest ve ışığın çakışmasıyla taşınır, öznenin onu yalnızca göstermesiyle değil.

Poz Verme

Bedenin kameraya ne söylediğini yönetmek: öznenin tutabileceği bir jest çizgisi kurmak, böylece pozun hemen ardından gelen kare onu lensi unutmuş halde yakalar.

Pozlama

Görselin genel parlaklığının özneye ve atmosfere hizmet edip etmediği.

Tonal Hiyerarşi

Parlaklık kontrastının izleyicinin gözünü özneye nasıl yönlendirdiği.

Dinamik Aralık

Görseldeki en koyu gölge detayından en parlak highlight detayına kadar olan aralık.

Uzun Pozlama

Deklanşörün, hareketin birikmiş bir forma dönüşecek kadar uzun süre açık kalmasıdır (ipeksi su, bulut izleri, ışık izleri, seyrekleşmiş kalabalıklar), keskinliğini koruyan sabit öğelerle sabitlenir. Puanlamamızda, seçilmiş bir süre niyet olarak okunur; rastgele bir bulanıklık ya da titreyen bir sabit nokta ise bir keskinlik kusuru olarak ortaya çıkar.

Orta Tonlar

Gölgeler ve highlight'lar arasındaki orta parlaklık aralığı: görsel detayının çoğunun bulunduğu yer.

Parlak Alan Kurtarma

Solmuş ya da tamamen beyaz görünen parlak alanlarda detayı geri getirme.

Dodge & Burn

İzleyicinin gözünü yönlendirmek için bölgeleri seçerek aydınlatma (dodge) ya da koyulaştırma (burn).

Işık kalitesi

Işık kaynağının büyüklüğü ve yönü: ışığın özneye ne yaptığı, sadece yeterli olup olmadığı değil.

Flaş

Kendi pozlamasına sahip ikinci bir ışık kaynağı: ortam ışığıyla kurduğu oranla ve karenin doğal aydınlatılmış mı yoksa flaşlı mı göründüğüyle değerlendirilir.

Histogram

Kameranın tonal dağılımı gösteren çubuk grafiği: siyahtan beyaza her parlaklık seviyesinde kaç piksel bulunduğu.

Kontrast

Teslim edilen fotoğrafın genel tonal aralığı, en koyu ve en parlak tonlarının ne kadar uzakta durduğu; daha fazlası daha iyidir ekseni değil, bir atmosfer göstergesi olarak okunur.

Bölge Sistemi

Ansel Adams'ın tonları adlandırmak için geliştirdiği, Zone 0'dan (tam siyah) Zone V'e (bir ışıkölçerin verdiği orta gri) ve oradan Zone X'a (kâğıt beyazı) kadar birer stop aralıklarla ilerleyen ölçeği. Bir eleştiri Zone III-IV ayrımı istediğinde, hâlâ doku gösteren en koyu gölgelerin (III) üzerlerindeki daha dolgun gölgelerden (IV) belirgin bir basamakla ayrılmasını ister, böylece koyu bir alan tek düz bir kütleye karışmak yerine kendi formunu korur.

Odak

Odağın hedeflenen özneye isabet edip etmediği.

Keskinlik

Netlik düzleminin gerçekten keskin olup olmadığı (kamera sarsıntısı, yavaş enstantane, kırınım, lens yumuşaklığı, aşırı keskinleştirme).

Çekim Tavanı

Kareye tavan koyan tek çekim kusuru: hiçbir düzenleme ona ulaşamaz.

Alan Derinliği

Sahnenin ön plandan arka plana ne kadarının odakta olduğu.

Bokeh

Odak dışı alanların kalitesi ve karakteri, yalnızca bulanıklık miktarı değil.

Gürültü ve Tane

Gürültü, yüksek ISO'nun neden olduğu bir kusurdur; tane ise bilinçli bir estetik tercihtir.

Renk

Görselin renklerinin atmosferine hizmet edip etmediği ve bilinçli hissettirip hissettirmediği.

Beyaz Dengesi

Görselin sıcak, soğuk ya da nötr görünmesini belirleyen renk sıcaklığı ayarı.

Renk Sapması

Görsel genelinde istenmeyen bir renk sapması: nötr olduğunu bildiğin tonlar artık nötr görünmez.

Renk Derecelendirmesi

Atmosfer veya stil oluşturmak için son işlemede uygulanan bilinçli renk kaymaları.

Renk Teorisi

Çalışma aracı olarak renk çemberi: tonların birbirinden uzaklıklarına göre nasıl davrandığı ve adlandırılmış ilişkiler (tamamlayıcı, benzer, üçlü, ayrık tamamlayıcı).

Doygunluk vs Vibrance

Farklı işler yapan iki yoğunluk kontrolü: doygunluk her tonu eşit oranda çoğaltır; Vibrance tipi bir yükseltme, donuk tonları canlı olanlardan daha fazla artırır ve ten tonunu korur.

Seçki

Hangi karelerin yer kazanacağını seçmek: yalnızca çoğulda var olan bir yargı biçimi, burada bir kare bir standartla değil komşularıyla yarışır.

Yarışma Başvurusu

Bir seti tek bir yarışmaya yöneltmek: uygunluğa karar veren kurallar, neyin kazanacağına karar veren jüri ve görselin hangi koşullarda görüntüleneceği.

Üç Geçişli Okuma

Bir fotoğrafı üç geçişte okumanın bir yolu: önce karenin bütünü, sonra bütüne karşı dört eksen, en sonunda da diğerlerinin önüne konan tek bir zayıflık.

Düzenleme Disiplini

Son işlemenin, kendisi görsel haline gelmeden görseli geliştirip geliştirmediği.

Maskeleme

Değişiklikleri tüm kareye değil, görselin belirli bölgelerine uygulama.

Kırpma

Teslim edilen dikdörtgeni masa başında yeniden şekillendirme: yönü, en boy oranı ve karenin özneye ne kadar yakın durduğu.

Ton Eğrisi

Ton eğrisi: her giriş parlaklığını bir çıkış parlaklığına eşleyen grafik, tonal aralığın neresinde kontrastın harcandığını belirler.