Şimşek nasıl fotoğraflanır
Şimşek çekimleri boş kalarak başarısız olur: hiçbirinde şimşek olmayan bir gecelik kare. Tepki yanlış araçtır: bir çakma saniyenin bir kesrinde biter ve bir el, gözün gördüğüne cevap verene kadar gökyüzü yeniden kararmıştır. Bu, zamanlama dersinin öngörü dediği şeyin en saf örneğidir: anı yakalamazsın, ona bir tuzak kurarsın. Gece tuzak, aktif fırtına hücresine çevrilmiş ve arka arkaya çalıştırılan uzun bir enstantanedir; böylece bir çakma, kendini üzerine pozlayacağı açık bir deklanşör bulur. Şimşek, tıpkı bir havai fişek gibi kendinden ışıklıdır ve ne kadar parlak yazılacağına enstantane süresi değil, diyafram karar verir. Gündüz aynı tuzak yardıma ihtiyaç duyar: enstantaneyi saniyelere uzatacak güçlü bir ND filtre ya da hiçbir elin yapamayacağı tepkiyi veren bir şimşek tetikleyicisi.
Güvenlik
Önce mesafe, sonra fotoğraf. Gök gürültüsünü az da olsa duyabiliyorsan yıldırım düşme menzilinin içindesin: yıldırımlar fırtınadan yaklaşık 16 km uzağa kadar düşer, bu da çakma ile gök gürültüsü arasında elli saniyeye yakın bir süre demektir. Bu menzilin içindeyken yalnızca camları kapalı bir arabanın içinden ya da sağlam bir binadan çek: açık arazide monte edilmiş bir tripodun yanında durmak, elin metaldeyken seni alandaki en yüksek şeylerden biri yapar ve hiçbir kare buna değmez. Açık araziye yalnızca gök gürültüsü sana hiç ulaşmayan uzak bir hücre için çık ve ilk gürlemede içeri dön. Sığınaktan cam arkasından çekmek biraz netliğe mal olur ve bu dürüst bir takastır.
Başlangıç noktaları
- Enstantane
- Gece 10–30 sn, kesintisiz çalıştırılmış: çakma kendini pozlar; enstantanenin bütün işi, o an geldiğinde açık olmaktır.
- Diyafram
- Uzak hücreler için f/5.6; fırtına yaklaştıkça f/8–f/11. Şimşeğin parlaklığı diyaframa bağlıdır: havai fişekteki yasanın aynısı.
- ISO
- 100–400. Şimşekler parlaktır; düşük kazanç, çakmadaki yapıyı kesmek yerine korur.
- Odak
- Sonsuzda manuel, uzaktaki bir ışıkta büyütmeyle doğrulanmış, sonra dokunulmamış.
- Tempo
- Boşluksuz ayarlanmış intervalometre. Kareler arasındaki her duraklama, tuzağın izlemediği gökyüzüdür.
- Gün ışığı
- Enstantaneyi yeniden saniyelere getirecek güçlü bir ND filtre ya da bir şimşek tetikleyicisi: bir devreye devredilmiş tepki.
Sahada
- Kompozisyondan önce sığınağı seç: bir araba, bir bina ya da uzaktaki bir hücre (önce güvenlik notunu oku).
- Gerçek bir ön planla aktif hücreye doğru kompoze et; boş bir gökyüzündeki şimşek bir fotoğraf değil, bir numunedir.
- Uzaktaki bir ışıkta manuel sonsuzu kilitle, sonra intervalometreyi başlat ve çalışır bırak.
- Hücre ilerledikçe yeniden nişan al: fırtınalar hareket eder ve tuzağın da izlemesi gerekir.
- İdareli gözden geçir; her gözden geçirme molası, teslim edilmiş bir açık deklanşör boşluğudur.
Ters gittiğinde
- Saatlerce kare, tek bir şimşek yok
- Tuzağın boşlukları vardı. Kamera her beklediğinde çakmalar pozlamaların arasına düşer: kareleri gözden geçirme molası vermeden arka arkaya çalıştır ve hücrenin daha fazlasını kapsamak için kompozisyonu genişlet. İsabet oranını fırtına belirler; tuzak yalnızca olasılıkları belirler.
- Yakalanmış ama biçimsiz beyaz bir parlamaya patlamış bir şimşek
- Diyafram çakmanın uzaklığına göre fazla geniş. Kıs (daha yakın, daha parlak şimşekler, uzak bir hücrenin f/5.6'ya katlandığı yerde f/8–f/11 ister) ve ISO'yu düşük tut; şimşeğin içindeki dallanan yapı, aşırı pozlamanın ilk sildiği şeydir.
- Her şey hafifçe yumuşak
- Otomatik odak karanlık, düşük kontrastlı bir gökyüzünde avlandı ve işe yaramaz bir yere yerleşti. Uzaktaki bir ışığa (uzak bir sokak lambası, aydınlık bir ufuk) manuel odaklan, büyütmeyle doğrula, sonra halkayı bütün gece rahat bırak. Odak dersi buna düzlem disiplini der; burada düzlem basitçe sonsuzdur.
Bir kareyle mi döndün? Dürüst okumayı al.
Bir tarif başlangıç noktasıdır; bir eleştiri sonucu okur. Getirdiğin en iyi kareyi yükle ve FinalFrame tam teşhisi döndürür: ne işliyor, kareyi ne sınırlıyor ve çözüm masada mı yoksa yeniden sahada mı.
Bir fotoğrafı eleştir