Meteor yağmuru nasıl fotoğraflanır
Meteor fotoğrafları görünmez biçimde başarısız olur: bütün bir gece dışarıda ve kartta tek bir iz yok ya da bütün yıldızları bir kıl kadar yumuşak yüzlerce kare. Hiçbir refleks bir meteoru yakalayamaz; bir iz bir saniyeden kısa sürede yazılır ve kaybolur, bu yüzden zanaat tepkiyi tamamen bırakır ve bir hasada dönüşür: geniş bir kare, arka arkaya çalışan bir intervalometre ve saatler. Meteorlar nereye ve ne zaman isterlerse oraya düşer; yakalama işini kare sayısı yapar. İki karar, ilk pozlamadan önce verimi belirler. Ay: parlak bir Ay, soluk izlerin çoğunluğunu gökyüzünden siler; asıl randevunun bir yağmurun doruğu civarındaki yeni ay dönemi olmasının nedeni budur (Perseidler her yıl 12–13 Ağustos civarında, Geminidler aralık ortasında doruğa ulaşır). Ve odak: hasadın her karesi karanlıkta ayarlanmış o tek odağı miras alır, bu yüzden bir kıl kadar ıskalanmış bir sonsuz yüzlerce kez ıskalanmış olur. Canlı görüntüde parlak bir yıldızı büyüt, onu bir nokta yap ve gece boyunca yeniden kontrol et. Yağmurun radyantından uzağa nişan al (izler ondan uzaklaştıkça uzar) ve gerçekten istediğin şey yıldızların kendilerinin yay çizmesiyse, bu farklı bir tariftir: bilinçli yıldız izleri uzun pozlama dersine aittir.
Başlangıç noktaları
- Görüş alanı
- Sahip olduğun en geniş objektif. Hasat, kapsanan gökyüzüyle büyür: bu, her şeyden önce bir sayı oyunudur.
- Diyafram
- Tam açık. Bir meteor bir kez ve kısaca yazar: kaydedilip kaydedilmeyeceğine yalnızca diyafram ve kazanç karar verir; daha uzun bir enstantane gökyüzünü parlatır, izi asla.
- Enstantane
- 10–20 sn: yıldızların senin odak uzaklığında nokta kalacağı kadar kısa. Daha uzunu, tek bir meteor eklemeden noktaları izlerle takas eder.
- ISO
- 1600–6400. Gürültü tedavi edilebilir; sensörün hiç kaydetmediği bir iz edilemez.
- Odak
- Büyütülmüş parlak bir yıldızda manuel sonsuz, sonra eller halkadan uzak ve gece boyunca yeniden kontrol; sıcaklık değişimi birçok objektifte onu kaydırır.
- Tempo
- En kısa boşlukla çalışan intervalometre, saatlere yetecek pil ve kart. Dizideki boşluklar teslim edilmiş meteorlardır.
Sahada
- Doruk gecesini ve Ay'ı birlikte planla: yeni ay dönemindeki karanlık bir yer sonucun büyük kısmıdır.
- Radyanttan iyice uzağa nişan al (izler ondan uzaklaştıkça uzar) ve ölçek için karenin altına arazi koy.
- En yüksek canlı görüntü büyütmesinde parlak bir yıldıza odaklan; nokta olarak işlendiğini doğrula.
- İntervalometreyi başlat, sonra kameraya dokunmayı bırak.
- Bir saat sonra ya da herhangi bir sıcaklık değişiminden sonra odağı yeniden doğrula.
- Hasatta uydular ve uçaklar bekle: bir meteor incelir ve izin ortasında parlar, bir uydu tek bir düzgün çizgi çizer, bir uçak yanıp söner; ayıklamayı heyecana göre değil, buna göre yap.
Ters gittiğinde
- Bütün gece her yıldız hafifçe yumuşak
- Sonsuz bir kıl kadar ıskalandı ve bütün hasat bunu miras aldı. Birçok objektifte halkanın dayandığı son nokta sonsuz değildir: parlak bir yıldızda büyütülmüş canlı görüntüyle odaklan ve gece boyunca yeniden kontrol et; soğuk halkayı kaydırır.
- Görülen ama zar zor kaydedilen izler
- Geçici olan ışığa aç kaldı. Diyaframı tamamen aç ve ISO'yu yükselt: bir meteorun parlaklığı yalnızca diyaframa ve kazanca bağlıdır; enstantaneyi uzatmak yalnızca etrafındaki gökyüzü parıltısını yükseltir.
- Turuncu-gri bir gökyüzü ve cılız bir hasat
- Ay ışığı ya da ışık kirliliği gökyüzünün tabanını soluk izlerin üzerine çıkardı. Parıltıya gömülmüş bir meteoru hiçbir slider kurtaramaz; çözüm takvim ve haritadır: yeni ay döneminde, daha karanlık bir yer.
Bir kareyle mi döndün? Dürüst okumayı al.
Bir tarif başlangıç noktasıdır; bir eleştiri sonucu okur. Getirdiğin en iyi kareyi yükle ve FinalFrame tam teşhisi döndürür: ne işliyor, kareyi ne sınırlıyor ve çözüm masada mı yoksa yeniden sahada mı.
Bir fotoğrafı eleştir