Panorama nasıl çekilir

Bir panorama, tek bir karenin tutamayacağı bir çözünürlük ve genişlik vaat eder; görünen birleşim çizgisinde başarısız olur. Disiplinin tamamı kareler arasındaki tutarlılıktır: bir birleştirme yazılımı geometriyi hizalayabilir, ama komşusundan daha parlak ölçülmüş, taramanın ortasında yeniden odaklanmış ya da rengi kaymış bir kareyi uzlaştıramaz. Bu yüzden kameranın seve seve otomatikleştireceği her şey KİLİTLENMELİDİR: bütün sahne için bir kez ölçülmüş manuel pozlama, bir kez ayarlanmış manuel odak, her karede yeniden karar veremeyecek sabit bir beyaz dengesi. Birleştirme yazılımının eşleştirebileceği ortak detay olsun diye her kareyi %30–50 örtüştür. Paralaks yalnızca yakın bir ön plan olduğunda önemlidir: kamerayı objektifin paralakssız noktası (giriş göz bebeği, gevşek bir ifadeyle düğüm noktası) dışında herhangi bir yerin etrafında döndürürsen yakın ve uzak nesneler kareler arasında birbirine göre kayar ve birleşim o uyumsuzlukta yırtılır; uzak bir sahne için bu önemsizdir, ön plandaki bir kaya içinse oyunun tamamıdır. Tek bir sıra bir ufku kapsar; uzun bir özne çok sıralı ya da dikey bir tarama ister. Ve önce dürüst soruyu sor: panorama mı, yoksa basitçe daha geniş bir objektif mi? Tek bir karenin tuttuğundan daha fazla çözünürlük istediğinde ya da geniş bir objektifin kenarlarda bozacağı bir kompozisyon istediğinde taramaya başvur, çünkü bir birleştirme yazılımı taramayı kavisli (silindirik) bir izdüşüme yayabilir, geniş bir objektif ise görüntüyü düzleştirirken köşeleri gerer; bedeli, ufuktan uzaktaki düz çizgilerin hafifçe bükülmesidir.

Düz renkli illüstrasyon: tek ve kesintisiz, poligonal bir dağ panoramasının üzerinde bir yay boyunca yelpaze gibi açılmış beş dikey kare; komşu her iki kare yarı saydam turkuaz bir şeritte örtüşüyor, her kareden tek bir tripod kafasına inen ince turkuaz çizgiler var ve kafanın üzerindeki küçük bir yay taramayı gösteriyor.

Başlangıç noktaları

Mod: Manuel: pazarlığa kapalı tek şey. Otomatik olan her şey kareler arasında pozlamayı, odağı ya da beyaz dengesini yeniden pazarlık eder ve her yeniden pazarlık, birleştirme yazılımının gizleyemeyeceği bir birleşim çizgisidir.
Pozlama: Tarayacağın açıklığın tamamı için, en parlaktan en karanlığa ölç, manuel olarak ayarla ve öyle bırak. Taramanın ortasında parlaklaşan bir kare, hiçbir birleştirmenin harmanlayamayacağı bir bant bırakır.
Örtüşme: Kareden kareye %30–50. Birleştirme yazılımı ortak detay üzerinden eşleştirir; tutunacak daha az şeyin olduğu düz gökyüzü ya da su üzerinde ona daha fazla örtüşme ver.
Odak ve beyaz dengesi: İkisi de manuel olarak kilitli. Kareler arasında yeniden odaklanan otomatik odak düzlemi kaydırır ve birleşimi yumuşatır; otomatik beyaz dengesi birleşim boyunca rengi yeniden boyar. Her birini bir kez ayarla, sonra onlara dokunmayı bırak.
Terazi ve dönüş noktası: Ufuk tarama boyunca tırmanmasın ya da sarkmasın diye tripod başlığını terazide tut. Yakın bir ön planla, tripod vidasının değil, objektifin paralakssız noktasının (giriş göz bebeği) etrafında döndür: merkez dışı dönüş yakını uzağa göre kaydırır ve birleşimi yırtar.
Yönlendirme: Tarama başına daha fazla dikey kapsama için kareleri dikey çek. Bir ufuk için tek sıra; uzun bir özne için çok sıralı ya da dikey bir tarama.

Sahada

Önce taramayı planla: nerede başlayacağını, nerede biteceğini ve geçeceği en parlak ve en karanlık bölümleri.
Ufuk bütün tarama boyunca çizgisini korusun diye başlığı terazide tut.
Bir kez ölç, bir kez odakla, beyaz dengesini bir kez ayarla, hepsi manuel; sonra üçüne de dokunma.
Her kareyi bir öncekiyle %30–50 örtüştür; detaysız gökyüzü ya da suda örtüşmeyi artır.
Yakın ön plan için paralakssız noktanın etrafında döndür; uzak bir sahne için olağan dönüş yeterlidir.
Işığın değişmesinden hızlı çek: hareket eden bir güneş ya da sürüklenen bir bulut, yavaş bir taramanın altından pozlamayı kaydırır.

Ters gittiğinde

Birleşim boyunca parlak ya da koyu bir bant: Pozlama taramanın ortasında değişti; modun manuel olmasının nedeni tam da budur. Otomatik pozlama her kareyi yeniden ölçer ve birleştirme yazılımı iki farklı parlaklığı tek, kesintisiz bir gökyüzünde harmanlayamaz. Bütün sahne için bir kez ölç, pozlamayı manuel ayarla ve ışığın hareketinden hızlı çek.
Bir birleşim yerinde hayalet gibi, yarı var olan bir figür: Orada örtüşen iki kare arasında bir şey hareket etti: bir yaya, bir araba, rüzgârdaki bir dal. Birleştirme yazılımı özneyi bir karede bulup diğerinde bulamadı, bu yüzden bir hayalet harmanladı. Hızlı tara, örtüşme bölgelerinin boşalmasını bekle ya da dönüşü, hareketli özneler bir birleşim yerine değil tek bir kareye düşecek şekilde zamanla.
Açık bir gökyüzünde bantlaşma ya da sert bir basamak: Detaysız, pürüzsüz bir geçiş birleştirme yazılımına hizalanacak hiçbir şey vermez, bu yüzden küçük bir pozlama ya da beyaz dengesi kayması görünür bir basamak olarak ortaya çıkar. Gökyüzü boyunca örtüşmeyi artır, renk kayamasın diye beyaz dengesini sabit bir ön ayara kilitle ve geçiş posterleşme olmadan düzenlemeden sağ çıksın diye RAW çek.

Diziyi bitirdin mi? Dürüst okumayı al.

Bir teknik kareleri bir araya getirir; bir eleştiri sonucu okur. Bitmiş görüntüyü yükle (timelapse için öne çıkan bir kare) ve FinalFrame tam teşhisi döndürür: ne işliyor, kareyi ne sınırlıyor ve çözüm masada mı yoksa yeniden sahada mı.

Bir fotoğrafı eleştir