HDR için basamaklı pozlama nasıl yapılır

Bazı sahneler sensörü basitçe aşar: parlak bir pencereye karşı karanlık bir oda, zaten gölgede kalmış arazinin üzerindeki gün batımı göğü. En parlaktan en karanlığa açıklık kameranın dinamik aralığını aşar, bu yüzden tek bir kare seçim yapmak zorundadır: gökyüzünü tut ve gölgeleri boğ ya da gölgeleri kaldır ve gökyüzünü hiçbir parlak alan kurtarmanın yeniden dolduramayacağı boş bir beyaza yak. Basamaklı pozlama bu seçimi reddeder: enstantane hızı dışında birbirinin aynı, yaklaşık iki stop arayla basamaklanmış üç ya da beş kare, sahnenin her bölümü onu iyi pozlamış bir kareden gelecek şekilde harmanlanır. Sonucun bir fotoğraf gibi mi yoksa bir video oyunu gibi mi görüneceğine iki disiplin karar verir. Birincisi, yalnızca ENSTANTANEYİ basamakla; kareler arasında alan derinliğini değiştireceği için asla diyaframı, asla odağı ya da kadrajı değil; kareler parlaklık dışında hiçbir şeyde farklı olmamalıdır. İkincisi, ölçülü harmanla. Kötü şöhretli sert, haleli HDR görünümü, tonları karede hiçbir şeyin karanlık kalmasına izin verilmeyene kadar sıkıştırmaktan gelir; oysa inandırıcı kontrast gerçek siyahlara İHTİYAÇ DUYAR ve içinde hiç gece kalmamış bir gece sahnesi anında sahte okunur. Önce dürüst alternatifi kontrol et: modern sensörler tek bir RAW dosyasında muazzam bir aralık tutar, bu yüzden histogramı oku (yalnızca bir uç kesiliyorsa, parlak alanlara göre pozlanmış ve gölgeleri kaldırılmış tek bir kare daha basit ve çoğu zaman daha temizdir). İki uç da AYNI ANDA kesiliyorsa basamaklı çek; tek bir karenin tutamadığı sahne budur.

Düz renkli illüstrasyon: aynı poligonal yamaç kulübesinin, solda yukarıdan aşağı basamaklı pozlamayla çekilmiş üç küçük karesi (biri parlak ve gökyüzü beyaza kaçmış, biri dengeli, biri karanlık ve yalnızca gökyüzü tonunu koruyor); bağlantı çizgileri, turkuaz çerçeveli, büyük, birleştirilmiş bir kareyi gösteren bir okta birleşiyor; bu kare hem gökyüzünün soluk şeritlerini hem de gölge detayını koruyor.

Başlangıç noktaları

Ne zaman basamaklamalı: Histogram tek bir karede İKİ uçta da kesiliyor. Tek uçta kesilme, basamaklı pozlamanın değil, pozlamayı doğru yerleştirmenin ve RAW toleransının işidir.
Kareler ve stop farkı: Ölçülen pozlamanın çevresinde ±2 EV'de 3 kareyle başla; acımasız bir açıklık (iç mekân + güneşli dış mekân) 5 isteyebilir. Daha fazla kare, ihtiyacın olmayan bir aralık değil, pürüzsüzlük satın alır.
Ne değişir: YALNIZCA enstantane hızı. Diyafram kareler arasında alan derinliğini kaydırır; ISO gürültünün karakterini değiştirir. Otomatik basamaklama modları bunu doğru yapar: seninkinin enstantaneyi basamakladığını doğrula.
Sabitlik: Temiz hizalama için tripod ya da elde hızlı bir sürekli çekim: modern hizalama küçük kaymaları emer, ama kareler ne kadar az ayrışırsa harmanlamanın o kadar az şey icat etmesi gerekir.
Temel pozlama: Orta kare için ara tonları ölç ve basamaklamanın iki yöne de uzanmasına izin ver. En karanlık karenin en parlak alanı tuttuğunu ve en parlak karenin önemsediğin en derin gölgeyi açtığını doğrula.
Dosya biçimi: RAW, her zaman: harmanlama tam bit derinliğinde çalışır ve birleştirilmiş dosya düzenleme için toleransını korur.

Sahada

Histogramı oku: iki uç da mı kesiliyor? Basamakla. Tek uç mu? Pozlamayı yerleştir ve devam et.
Odağı, diyaframı, beyaz dengesini ve kadrajı kilitle; kareler yalnızca enstantanede farklı olabilir.
Basamaklı seriyi tek bir sürekli çekimle çek ki sahnedeki hiçbir şeyin hareket etmeye vakti olmasın.
Uçları doğrula: en karanlık karede parlak alanlar tutulmuş, en parlak karede gölgeler açık.
Birleştir, sonra ÖNCE siyah noktayı belirle: içinde gerçek karanlık olan bir sahne onun bir kısmını korumalıdır.
Yüksek kontrastlı kenarlara yakınlaş: oradaki haleler ton sıkıştırmasının fazla ileri gittiği anlamına gelir (geri çek).

Ters gittiğinde

Sert "HDR görünümü": haleler, gri siyahlar, her şey parlıyor: Ton eşleme, hiçbir şeyin karanlık kalmasına izin verilmeyene kadar kareyi sıkıştırdı. Birleştirilmiş dosyadan yeniden kur: gerçek bir siyah nokta belirle, genel kontrastı koru ve gölgelerin gölge olmasına izin ver (amaç her yüzeyin parlaklık için savaştığı bir kare değil, hissettirdiği gibi görünen bir sahnedir).
Hayaletler: bir kenarda yarı var olan bir insan ya da dal: Basamaklı kareler arasında bir şey hareket etti, bu yüzden harmanlama onun iki yarım sürümünü tutuyor. Birleştirme aracının hayalet gidermesini kullan (hareketli bölge için TEK bir kare seçer), seriyi daha hızlı bir sürekli çekimle çek ya da hareketli bölgeyi tamamen tek bir kareden al.
Birleştirilmiş dosya, karelerin uyuşmadığı yerlerde yumuşak: Kareler hizalanmadı: elde kayma ya da kareler arasında diyafram (ve onunla birlikte alan derinliği) değişti. Yalnızca enstantaneyi basamakla, kamerayı destekle ya da sabitle ve diziyi üç ayrı bilinçli basış yerine tek bir sürekli çekim olarak çek.

Diziyi bitirdin mi? Dürüst okumayı al.

Bir teknik kareleri bir araya getirir; bir eleştiri sonucu okur. Bitmiş görüntüyü yükle (timelapse için öne çıkan bir kare) ve FinalFrame tam teşhisi döndürür: ne işliyor, kareyi ne sınırlıyor ve çözüm masada mı yoksa yeniden sahada mı.

Bir fotoğrafı eleştir