Yarışma Başvurusu

Bu müfredattaki diğer her ders bir fotoğrafı sorguya çeker. Bu ise bir eşleşmeyi sorguya çeker.

Bir fotoğrafın yarışma değeri fotoğrafın bir özelliği değildir. Dört şey arasındaki bir ilişkidir: kare, bir kural kitabı, onu değerlendirecek insanlar ve onu görecekleri koşul. Son üçünden herhangi birini değiştir, aynı dosyanın değeri tek bir piksel değişmeden kayar. Bu rahatsız edici bir fikirdir, çünkü bir başvuru seçmenin en iyi resimlerini bulma işi (tek başına, kendi masanda, kendi zevkinle cevaplayabileceğin bir soru) değil, onları başkasının sorusuna nişanlama işi olduğu anlamına gelir.

Nişan alma üç kapıda gerçekleşir ve bu kapılar katı bir sırayla işler.

Uygunluk. İkili, dışsal ve hiç estetik değil. Bir kare ya kurallara uyar ya uymaz ve ne kadar iyi olduğuyla ilgili hiçbir şey hesaba girmez.

Seçim. Göreli; ilk kapıdan sağ çıkan kareler arasında. Uygun olanlardan hangilerinin yerleri hak ettiği: yalnızca çoğulda var olan yargı.

Eşleşme. Hayatta kalan seti, bu belirli jürinin neyi ödüllendirdiğine ve işi gerçekte nasıl göreceğine göre eşleştirmek.

Çoğu fotoğrafçı bunları tersten çalıştırır: favorileri seç, bir set kur, sonra kuralları oku ve umut et. Başvuruların fotoğrafla hiçbir ilgisi olmayan nedenlerle başarısız olmasının nedeni bu sıradır ve bedeli bu müfredattaki başka hiçbir şeye benzemez, çünkü diskalifiye edilmek düşük bir puan değildir. Hiç puan almamaktır. Madalya alacak bir kare ile karttan hiç çıkmamış bir kare, ilki bir kuralı çiğnerse tam olarak aynı yerde biter.

O yüzden bu bölümden tek bir asimetriyi yanında götür, çünkü ardından gelen her şey onun üzerine kurulu: estetik kalite derecelendirilir, uygunluk ise bir uçurumdur. Buradaki diğer her ders derecelerle işler: biraz daha keskin, bir stop daha iyi yerleştirilmiş, daha temiz bir kenar. Bu kapının dereceleri yoktur. Bir evet ve bir hayır vardır; hayır da yeri beraberinde götürür.

Onunla gelen teselliyi de yanında götür, çünkü uçurum aynı zamanda bir vaattir. Uygunluk, üç kapı içinde tamamen senin kontrolünde olan ve önceden tamamen bilinebilen tek kapıdır. Jürini seçemezsin ve değerlendirecekleri odayı göremezsin. Kuralları ise bugün, tek başına, herhangi bir şeye bir saat harcamadan önce okuyabilirsin; bu da bir başvuruyu kesin olarak bitirebilecek tek kapıyı, aynı zamanda bedavaya kapatabileceğin kapı yapar.

Bu dersin sınırlarını iki komşu çizer. Ortadaki kapı olan seçim, seçki dersinin bütün konusudur ve hiçbiri burada tekrarlanmaz: sıralama yerine katkı, neredeyse kopyalardan oluşan her grup için bir yer, tanınabilir bir üslup içinde yelpaze (→ Seçki). Bu dersin eklediği şey, o becerinin bir üstündeki ve bir altındaki katmandır. Kendi yarışma/teknik puanını okumak ayrı bir derstir (→ Yarışma / Teknik). Bu ders ise başvuru yapma kararıdır.

İki başvuru, ikisi de iyi fotoğraflardan kurulmuş ve birbirine yakın bile değiller.

Birincisi bir "en iyiler" setidir: fotoğrafçının en güçlü kareleri, bir kez bir araya getirilmiş ve her yere gönderilmiş. Kötü bir resim koleksiyonu değildir. Nişan alınmamış bir koleksiyondur: yarışma daha dar bir şey sorarken "en iyi fotoğraflarım neler" sorusunu cevaplar ve bu iki soru arasındaki boşluk, başvurunun kaybedildiği yerdir.

İkincisi tek bir yarışma için kuruldu. Her kare kurallara karşı kontrol edildi, yazıya döküldü, kural başına bir satır. Yelpaze, bu jürinin işe nasıl baktığına göre seçildi. Ve fark, umduğun bir izlenim olarak değil, kontrol edebileceğin bir özellik olarak ortaya çıkar: setteki hiçbir şey orada iki kez yok ve içindeki hiçbir şey orada tesadüfen bulunmuyor.

FinalFrame, herhangi bir jüri devreye girmeden önce kareler hakkında sana bir zanaat okuması verir. FinalFrame Puanı bir kademe taşır: B− kademesi 6,0'da, B kademesi 6,8'de, B+ kademesi 7,5'te, A− kademesi 8,3'te ve A kademesi 9,0'da açılır; A− kademesi "Portfolyo Değerinde: güçlü yarışma adayı" etiketini taşır. Adaylarını bu merdivene göre okumak, uygulamanın tutarlı bir standarda karşı nerede durduğunu söyler; o standardın neye göre kalibre edildiği ise yarışma/teknik puan dersinin konusudur (→ Yarışma / Teknik).

Merdivenin yapmadığı şey bir başvuru eşiği belirlemektir ve bunu açık açık söylemeye değer, çünkü sayılardan oluşan bir merdiven tam tersi bir okumaya davet eder. Altında bir karenin başvuruya giremeyeceği bir basamak yoktur, üstünde mutlaka girmesi gereken bir basamak da yoktur. Kademe, zanaatın nerede durduğunu bildirir. Kapı bekçiliği yapmaz ve bu üründeki hiçbir sayı bunun için kurulmadı.

Kanal da burada önemlidir ve okumanın en sık yanlış gittiği yer burasıdır. FinalFrame'in kanalları farklı cömertlik dereceleri değil, bağımsız sorulardır: aynı karenin bir ruh hâli kanalında 8,5, yarışma kanalında 6,0 alması doğru ve beklenen bir davranıştır, çünkü iki kanal farklı şeyler sorar. Yarışma kanalı ağırlığını uygulamaya doğru kaydırır; bu da tam olarak bir jürinin en yakından incelediği yarıdır. Yani bu karar için anlamlı olan sayı, sorusu teslim edilecek işle eşleşen kanaldan gelen sayıdır. Bir kareyi her kanaldan geçirip en cömert rakamla başvurmak farklı bir etkinliktir ve aşağıdaki yanlış okumalarda bir adı vardır.

Tek bir fotoğrafa estetik olarak bakmadan önce iki okuma gelir. İkisi de resimlerinle ilgili değil.

Birincisi kural kitabıdır; bir fotoğrafçının değil, bir idarecinin okuduğu gibi okunur. Kuralları ikili satırlara çevir ve yaz: ikili bir satırı esnetemezsin, yazılmamış bir kural ise sevdiğin bir karenin karşısında cömertçe yeniden hatırlanır. Uygunluğun ne kadar sıkı kontrol edildiği, işin ucunda ne olduğuna göre değişir: para ödülü ya da bir kabul sicili söz konusu olduğunda başvurular genellikle yükleme sırasında mekanik olarak doğrulanır ve kontrolü geçemeyen bir kare hiçbir zaman bir jüri üyesine ulaşmaz.

Kurallar beş ailede kümelenir. Her yarışma kendi kurallarını yazar ve bunlar yıldan yıla değişir; bu yüzden bunlar uygulanacak bir liste değil, tanınacak örüntülerdir.

Kare uygunluğu: fotoğrafın özellikleri. Yön şartları yaygındır ve sessizce ölümcüldür: yalnızca dikey kare kabul eden bir katılım çağrısı, yatay çekilmiş bir çekimin büyük kısmını uygunsuz kılabilir. Çekim tarihi pencereleri arşivdeki bir favoriyi süre dışı bırakır, coğrafi sınırlar ise karenin nerede yapıldığını sınırlar. Özne kısıtlamaları muazzam ölçüde değişir: bazı kategoriler kültür bitkilerini ya da tutsak ve yemlenmiş hayvanları dışarıda bırakır, bazıları insanları tamamen dışarıda bırakır, bazıları insan yapımı her şeyi dışarıda bırakır; bu da uzaktaki bir çit direğini ya da bir uçak izini, kimsenin fark etmediği bir diskalifiye nedenine çevirir.

Düzenleme uygunluğu: dosyanın geçmişinin özellikleri; en görünmez başarısızlıkların yaşadığı yer, çünkü kare tamamen iyi görünür. Kısıtlamalar tipik olarak kompoziti (görüntü birleştirmeyi), eklenen ya da çıkarılan öğeleri, gökyüzü değiştirmeyi ve üretken dolguyu kapsar. FinalFrame bu çizginin etrafında tek bir yerde kurulmuştur: Yarışmaya Hazır kanalında, doğa, yaban hayatı ve belgesel türlerinde ve su altı deniz yaşamı öznelerinde eleştiri asla üretken bir silme önermez (araçlar bunu bir zevk meselesi olarak değil, diskalifiye edici olarak ele alır). Bu korkuluk sana verilen tavsiyeyi yönetir. Kural kitabını hiç okumadı ve dosyanın geçmişini denetlemez: geçen yıl değiştirdiğin bir gökyüzü hâlâ o dosyanın içindedir.

Başvuru uygunluğu: gönderimin özellikleri. Bir panel (birlikte gönderilip birlikte değerlendirilen kareler seti) için kesin sayılar sıklıkla belirtilir ve bu sayının üstünde ya da altında teslim edilen bir panel, bir jüri üyesi herhangi bir kısmını görmeden idari elemede kalabilir. Bunların yanında kategori başına bir kare sınırları ve daha önce yayımlanmış olma maddeleri durur: bunları kendi alışkanlıklarına karşı oku, çünkü herkese açık bir portfolyo sayfasında, bir galeri profilinde ya da açık bir akışta zaten paylaşılmış bir kare, katı bir madde altında yayımlanmış sayılabilir.

Dosya ve baskı şartnamesi: teslim edilecek işin özellikleri ve var olan en yaygın mekanik geri çevrilme nedeni. Renk uzayı, piksel boyutları, dosya boyutu, dosya adlandırma kuralları ve baskılar için paspartu boyutu. Renk uzayı ayrı bir uyarıyı hak eder, çünkü sessizce başarısız olur: sRGB istenen yerde geniş gamlı teslim edilen bir dosya çoğu zaman hiç reddedilmez, yalnızca donuk yansıtılır ve sana olanın bu olduğunu hiçbir şey söylemez.

Meta veri ve açıklama: evrak işinin özellikleri ve listedeki en ucuz başarısızlıklar. Eksik ya da yanlış bir zorunlu canlı türü adı, tarih, konum ya da açıklama, hiçbir estetik içerik taşımayan bir rettir.

İkinci okuma odadır, çünkü bir yarışma bir standart değildir: belirli bir gecedeki bir grup insandır ve kim oldukları, kazanmanın ne anlama geldiğine karar verir. Bir doğa tarihi ya da bilim derneğinden gelen bir jüri öznenin kendisine ilgi duyar; bu yüzden gerçekten nadir bir davranışın teknik olarak mütevazı bir karesi, yaygın bir şeyin güzel bir karesini geride bırakabilir; bir foto muhabirliği jürisi hikâyeyi ve olgusal bütünlüğü tartar ve manipülasyonu bir tarz değil, bir kategori hatası olarak görür; bir salon ya da kulüp çevresi (işin asıldığı ya da yansıtıldığı ve derece verildiği jürili bir sergi) uygulamayı ve işin bir duvarda nasıl durduğunu tartar. Herhangi bir yarışmanın yayımladığı en dürüst değerler beyanı geçmiş kazananlarıdır: katılım çağrısı değil, galeri. Kazanan kareler tutarlı biçimde güzellikten çok davranışı gösteriyorsa, metin ne derse desin bu bir davranış jürisidir.

Yapısını da oku, çünkü çoğu yarışma birden fazla turda değerlendirir ve turlar birbirinden farklıdır. Bazen halka açık ya da oylamaya dayalı bir tur bir jüri turunu besler; çok daha sık olarak aynı jüri iki kez bakar: kısa listeyi çıkaran hızlı bir tarama, sonra onu karara bağlayan yakın bir inceleme.

Bu da görüntüleme koşulunu son okuma yapar; fotoğrafçıların dikkat çekici bir tutarlılıkla unuttuğu okuma. Bir sergi baskısı, yansıtılan bir görüntü ve bir akıştaki küçük resim üç farklı fotoğraftır: baskı gürültüyü ve yumuşaklığı affetmez, yansıtma kontrastı ve rengi ödüllendirir ve piksel düzeyindeki kusurları affeder, küçük resim ise ton, biçim, renk ve tek bir net özne olup olmadığı dışında her şeyi siler. Üründe hiçbir şey sana hangisinin geçerli olduğunu sormaz (seçki formu yükleme, amaç ve kategori, bir de sayıdan ibarettir), bu yüzden okuma, karelerin kendisinden çıkarım yapar. Görüntüleme koşulunu bilmek sana düşer, uygulamak da.

Seni koruyan sırayla bir iş akışı. Beş aşama ve birincisi herkesin atladığıdır.

Sıfırıncı aşama: bir favorin olmadan önce kurala göre buda. Uygunluk kontrol listesini çekimin tamamı üzerinde çalıştır ve kontrolü geçemeyen her şeyi, hiçbir estetik yargı işe karışmadan çıkar. Bunu önce yapmak düzenlilik değildir; işe yarayan tek sıradır, çünkü zaten seçtiğin bir kare, kendini onun için kural kitabıyla tartışırken bulacağın bir karedir. Kontrol listesinin neyi çıkardığını say. Katı bir kural kitabına karşı sayı rutin olarak beklenenden büyüktür ve iş akışındaki en ucuz derstir.

Birinci aşama: uygun havuzu bir set olarak ayıkla. Bu, seçki dersinin becerisidir ve tamamı geçerlidir (→ Seçki). Ürün yüzeyi, amacı Yarışma Başvurusu olarak ayarlanmış bir seçki çalıştırmasıdır; bu da talimatları üç biçimde değiştirir: anında görsel etkiyi önceler, çünkü ilk tur hızlıdır ve incelikli bir kare ancak sonraki bir tura kalırsa orada fark edilir; gereksiz tekrarı tarafsız bir olgu olarak değil, panelde bir zayıflık olarak ele alır; ve ona bir sayı verdiğinde seni o sayıya bağlı tutar ve paneli doldurur, daha azını seçerse bir gerekçe belirtir: bu, sayının bir şart değil bir hedef olduğu diğer tüm amaçlardan bilinçli bir farktır.

Uyan bir kategori varsa kategoriyi ayarla. Doğa, manzara, portre, sokak ve belgesel, seyahat, tek renk, makro, yaratıcı ve açık kategorilerinin değerlendirme ölçütleri okumayı gerçekten değiştirir: doğa, kompozit ve tutsak özne kısıtlamalarını taşır ve bir panel boyunca taksonomik çeşitliliği bir güç olarak görür; tek renk ise yalnızca her karenin içinde değil, set boyunca da tonal çeşitlilik ister.

Sonra yalnızca bu amacın ürettiği yüzeyi oku. Panel Dengesi seçilen seti üç eksende bildirir (Tonal, Kompozisyon ve Konu) ve bir eksen ideal olmadığında o kararı yönlendiren kareleri adlandırır. Bu, hiçbir kare başına puanın veremeyeceği set düzeyinde bir okumadır ve "Tekrarlı" ya da "Gereksiz tekrar" kararı sonuçtaki en eyleme dönük şeydir, çünkü boşa harcamakta olduğun yeri gösterir. (İpuçları, bu okumanın kalibre edildiği uluslararası değerlendirme standartlarını anar: → Yarışma / Teknik.)

İkinci aşama: çiftleri karara bağla. Ayıklama neredeyse aynı iki kareye daraldığında onları hisle değil, bir çift olarak ve değerlendirmenin yapılacağı boyutta çöz; çünkü ekranda temizce ayrışan bir çift baskıda berabere kalabilir, ekranda berabere kalan bir çift ise bir metreden bakıldığında ayrışabilir. Masa başı mekaniği seçki dersine aittir (→ Seçki); ölçek seçimi ise bu derse aittir ve doğrudan daha önce okuduğun görüntüleme koşulundan gelir. Ürün yüzeyi, belirleyici faktörü ve boyut boyut ayrışmayı adlandıran Which Shot karşılaştırmasıdır. Seçki dersinin çitini koru: onları düzenlenmemiş ya da birebir aynı biçimde düzenlenmiş olarak karşılaştır, yoksa üzerine zaten bir saat harcadığın kare, hiç hak etmediği bir karşılaştırmayı kazanır.

Üçüncü aşama: finalistleri doğru kanalda derinlemesine incele. Paneldeki yeri hâlâ açık olan her kareyi Yarışmaya Hazır kanalında tam bir eleştiriden geçir. Az önce çalıştırdığın seçki, burada önemli olan iki alanın hiçbirini bildirmez; bu aşamanın, bir öncekini tekrarlamak yerine var olmasının nedeni budur.

Kategoriyi burada da beyan et. Kanal, seçkinin taşıdığı isteğe bağlı beyanın aynısını, aynı ölçüt listesinden taşır; ayarlanmadan bırakılırsa kare bunun yerine modelin içeriğinden çıkardığı türe göre okunur; böylece set senin adlandırdığın kategoriye göre değerlendirilirken içindeki finalist, kimsenin adlandırmadığı bir kategoriye göre değerlendirilir. Beyan hangi standartların uygulanacağını seçer ve onları asla yumuşatmaz; bu yüzden daha iyi bir sayıya giden bir yol değildir.

Adlandırılmış tek darboğazı bir yapılacaklar listesi olarak değil (eleştiri tasarım gereği en yüksek kaldıraçlı tek zayıflığı adlandırır), bir jüri üyesinin ilk neyi yakalayacağının cevabı olarak oku. Sonra bir çekim tavanı bildirilip bildirilmediğini oku. Bu, düzenlemeden bağımsız olarak kareyi sınırlayan, çekim anına ait kalıcı bir kısıttır (→ Çekimle Sınırlı) ve yakın inceleme, tam da adlandırdığı şeyin görünür hâle geldiği koşuldur. Baskıya gidecek bir finalistte kesin bir tavan, editörü açma talimatı değildir; kareyi başka bir kareyle değiştirme sinyalidir.

O alanı yalnızca tek yönde oku. Bildirilmiş bir tavan, üzerine harekete geçebileceğin bir karardır. Tavan bildirilmemiş olması temiz rapor demek değildir: alan, emin olmadığında sessiz kalacak şekilde bilerek kurulmuştur, çünkü yanlışlıkla bir tavan bildirmek bir fotoğrafçıya kurtarılabilecek bir kareden vazgeçmesini söyler. Sessizlik bir tavan bulamadığı anlamına gelir. Asla bulunacak bir şey olmadığı anlamına gelmez.

Dördüncü aşama: yalnızca sana ait aşama. Hunideki hiçbir şeyin çalıştıramayacağı üç kontrol.

Jüri eşleşmesi. Seti kendi zevkine göre değil, odada okuduğun değerlere göre tart. Araçlar zanaatı puanlar; kimin değerlendirdiği hakkında hiçbir fikirleri yoktur. Yanlış odaya nişan alan kusursuz kareler seti, doğru odaya nişan alan daha pürüzlü bir sete kaybeder ve bu adaletsizlik değildir: yarışmanın tasarlandığı gibi çalışmasıdır.

Tur ağırlıklandırması. Turları yukarıda okudun; burada onlara göre harcama yaparsın. Hızlı taramadan geçen şey anlıktır (tek net bir özne, güçlü ton, küçükken okunan bir biçim), yakın incelemeden geçen şey ise uygulamadır. Birkaç yerin varsa, her kareyi tek bir tur için optimize etmek yerine yerleri ikisine dağıtarak ağırlıklandır: tamamen incelikli bir set ikinci tura hiç ulaşamayabilir, tamamen gösterişli bir set ise oraya ulaşıp orada kaybedebilir.

Kullanım bağlamı; üçü arasında araçların aktif olarak yanlış yönü gösterebildiği tek kontrol bu. Ödül bir kullanım taşıyorsa (bir kapak, üzerinden yazı geçen bir çift sayfa), karenin ona yer bırakması gerekir. Eleştiri artık bunun bir kısmını bildiriyor: bir "Üstteki boşluk" satırı, karenin tepesinde öznenden uzak duran bandı adlandırır ve kendi sınırını da yanında belirtir (bandın üzerine yazı dizilecek kadar sakin olduğuna dair bir yargı değil, bir özneden uzaklık). Nadiren görünür, bu yüzden sessizliği bir okuma değildir. Hiçbir şeyin sormadığı şey, bu karenin yazıya gidip gitmediğidir. Birçok yarışma yalnızca bir derece verir; o durumda bu kontrol konu dışıdır. Konu dışı olmadığında: kırpma önerisi, bir şey taşıyan negatif alanı, bir gradyan gökyüzü de dahil, korur; ama bir dergi başlığının istediği boşluk karedeki en sade boşluktur ve sadelik, özne üzerine kurulu bir kırpmanın korumak için en az nedeni olan şeydir. Bir kırpma, bilerek bırakmış olabileceğin bir boşluğu kaldıracaksa öneri gerçekten de kararı sana bırakan bir not taşır, ama o notu ne ise o olarak oku: niyetinin tespiti değil, öneriyi tartmaya bir davet. Boşluğun bir dergi başlığı için olduğunu bilemez. Kullanım yere ihtiyaç duyduğunda yeri koru ve öneriyi geçersiz kıl.

Bunun ters gitmesinin altı yolu var ve birincisi pahalı olanı.

Önce estetik, en son kurallar. Varsayılan sıra ve başvuruların fotoğrafla ilgisi olmayan nedenlerle ölmesinin sebebi. Bedeli daha düşük bir derece değildir; sıfırdır ve en çok sevdiğin kareye düşer, çünkü başvuruyu etrafına kurduğun kare odur. Kuralları önce okumak işin hakkında karamsarlık değildir: bir kontrol listesinin işini yapabildiği tek sıradır, çünkü bir favori var olduktan sonra danışılan bir kontrol listesi, pazarlık edilen bir kontrol listesidir.

Kanal kanal puan avlamak. Tek bir kareyi birkaç kanaldan geçirip en cömert sayıyla başvurmak. Kanallar farklı ağırlıklandırmalara sahip farklı sorulardır ve ürün, aynı görüntünün birinde 8,5, ötekinde 6,0 almasının doğru ve beklenen olduğunu açıkça söyler. Bir ruh hâli kanalının bir yarışma karesine verdiği daha yüksek sayı daha iyi bir haber değildir; cevaplanmış farklı bir sorudur. Kanalı her seferinde teslim edilecek işe göre seç.

Sete göreli bir puanı mutlak bir puan gibi ele almak. Bir seçkinin görsel başına sayısı "Set uyumu" etiketidir ve adı üstünde: karenin bu set içindeki sıralaması. Güçlü bir setteki 7, tek başına bir 5 olabilir ve ürünün kendi ipucu ikisinin doğrudan karşılaştırılamayacağını söyler (→ Seçki). Bağımsız eleştiri mutlak okumadır ve ikisinden çekim sınırlarını işaretleyen tek okuma da odur.

Portfolyoyu olduğu gibi göndermek. Bir başvuru bir öne çıkanlar derlemesi değildir ve tek bir set iki farklı yarışmaya birden nişan almaz. Aynı kareler farklı hedeflere nişan alan iki seçimden sağ çıktığında bu, o karelerin güçlü olduğunun kanıtıdır, setin evrensel olduğunun değil. Doğru nişan alan iki başvuru arasında farklı olan şey, o karelerin etrafındaki her şeydir ve o fark nişan almanın ta kendisidir.

Modelin sayısını bir sonuç olarak okumak. Sayı masanda alınmış bir zanaat okumasıdır; sonuç ise görmediğin bir odada oluşur. İkisi de kusurlu değildir; farklı soruları cevaplarlar ve bu ders, ikinci sorunun birincisinin hiç almadığı üç girdi aldığı için var: kural kitabı, oda ve görüntüleme koşulu. Sayının neyi ölçüp neyi ölçmediği yarışma/teknik puan dersinin konusudur (→ Yarışma / Teknik). Yapamadığı şey nişanın yerine geçmektir.

Bir yeri zayıf bir kareyle doldurmak. Sayı bir kuraldır ve karşılanmalıdır, ama bir panel ancak en zayıf üyesi kadar güçlüdür ve yalnızca bir sayıya ulaşmak için oturtulmuş bir kare, bir jüri üyesinin setin gerçek düzeyi olarak okuyacağı karedir. Uygun havuz paneli gerçekten dolduramıyorsa bu, üstü örtülecek bir sorun değil, çekim hakkında bir bilgidir. Aynası çok daha kötü hissettirir ve aynı derecede doğrudur: bir komşusunu tekrarladığı için güçlü bir kareyi çıkarmak, bir başvuruyu en çok iyileştiren tek hamledir.