Dodge & Burn

Dodge ve burn, yerele taşınmış tonal kontroldür: parlaklığın her seferinde bir bölge olmak üzere elle biçimlendirilmesi. Yönü sabit iki fiil: dodge, seçilmiş bir alanı aydınlatmaktır; burn onu koyulaştırmaktır. Bu dersteki geri kalan her şey tekniktir. O iki yön, bütün kelime dağarcığıdır.

İsimler karanlık odadan miras kalmıştır ve altlarındaki fizik zanaatı hâlâ açıklar. Fotoğraf kâğıdı, agrandizörün ışığının düştüğü yerde koyulaşır. Pozlama sırasında baskının bir bölümünün üzerinde saplı küçük bir karton tut, o bölge ışıktan mahrum kalır ve daha açık çıkar: bir dodge. Başka bir bölgeye sonradan, bir kartondaki delikten ya da avuçlanmış ellerin arasındaki boşluktan fazladan ışık ver, daha koyu çıkar: bir burn. Açmak için ışığı esirge; koyulaştırmak için ışık ekle. Dijital sürümler, yani agrandizörün altındaki bir el yerine bir maske üzerindeki fırça, isimleri, yönleri ve amacı olduğu gibi korudu.

Aracı her türlü genel işlemden ayıran şey o amaçtır. Bir pozlama ya da kontrast slider'ı bütün kareyi aynı anda hareket ettirir: tonal aralığı belirleyebilir, ama öznenin, arkasındaki duvarın hak etmediği bir basamak parlaklığı hak ettiğine karar veremez. Dodge ve burn tam olarak o karardır, bölge bölge verilir ve üç görevi vardır. Bir sıralamayı hayata geçirir (özneyi kaldır, rakip bölgeyi sustur): tonal hiyerarşi dersinin planladığı düzeni elle kurar. Boyutu yontar: bir formun ışığının yalnızca ima ettiği yuvarlaklığı derinleştirir; karanlık oda baskıcılarının bir disipline dönüştürdüğü ışıkla yontma. Ve hiçbir genel hamlenin, karenin geri kalanını da peşinden sürüklemeden ulaşamayacağı yerel dikkat dağıtıcıları yok eder.

Bu müfredatta tonal hiyerarşinin bir basamak altında durur: o ders plandır (neyin parlak, neyin koyu okunması gerektiği ve neden); bu ders planı uygulayan eldir. Onu yöneten yasa da bir fırçanın genişliğine daraltılmış düzenleme disiplinidir: izleyici özneye doğru olan çekim gücünü hissetmeli, onu yaratan eli ise asla görmemelidir.

Bir 6 ya sıralamayı genel bir hamleye bırakır ya da yerel işi dikişleri görünür hâlde yapar. İlk sürüm, bütün kare boyunca sürüklenmiş tek bir kontrast slider'ıdır: aralık belirlenmiş, düzene dokunulmamış, özne parlaklığını hâlâ çevresindeki her şeyle paylaşıyor. İkincisi, fırçayla yapılmış ve kendini ele veren ilk dürüst denemedir: gökyüzüne uygulanan koyulaştırmanın kenara varmadan durduğu bir sırt boyunca parlayan aydınlık bir şerit, düz ve sütümsü olana kadar kaldırılmış bir yüz, gölge değil de bir leke gibi okunan koyulaştırılmış bir köşe. Emek görünürdür ve emek görünür olduğu an izleyici fotoğrafa değil, düzenlemeye bakar.

Bir 8 iki şeyi aynı anda yapar ve ikisini de gizler. Sıralar: özne çevresine karşı en güçlü kontrastı tutar ve parlak göz hırsızları koyulaştırılarak kalabalığın içine gömülmüştür. Ve yontar: bir formun aydınlık tarafı biraz açılmış, gölge tarafı biraz koyulaştırılmıştır, sahnenin zaten sahip olduğu ışığın yönünü izleyerek; böylece özne, düz dosyanın yalnızca ima ettiği bir yuvarlaklık taşır. Ve hiçbir yerde dikiş yoktur: hale yok, sütümsü bölge yok, bulunabilir bir geçiş yok. Jüri üyesinin ele veren işareti bir geri izlemedir: fırça işinin yerini bulmaya çalış. Bir 6'da koyulaştırmalar odanın öbür ucundan kendini ilan eder. Bir 8'de göz özneye çekilir ve onu çeken eli bulamaz. Kaldıraca fazla pay vermeye karşı bir uyarı: görünmez yerel yontma iki kareyi ayıran şeyin gerçek bir parçasıdır, asla çoğu değil. Bir çekimi inceltir; onun yerini almaz.

Bir son işleme aracı için görme iki yerde gerçekleşir ve unutulması daha kolay olan, erken olanıdır. Karanlık oda baskıcıları açacakları ve koyulaştıracakları bölgeleri daha pozometrenin başında önceden görselleştirirdi: açmayı düşündükleri bölgelerde de koyulaştırmayı düşündükleri bölgelerde de detayı tutacak şekilde pozlarlardı, çünkü patlamış veri üzerinde yapılan bir koyulaştırma griden başka bir şey vermez ve saf siyah veri üzerinde yapılan bir açma da gürültüden başka bir şey vermez. Bu alışkanlığı sürdür: sahnede nerede yontmayı planladığını bil ve orayı koru.

Ekranda kareyi gözlerini kısarak kütlelere indir: tonal hiyerarşi dersinin göz kısması, bu kez plana değil uygulamaya yöneltilmiş olarak. İki soru: özne başrolü tutamayacak kadar bir basamak fazla mı koyu duruyor ve hangi parlak bölge ilk bakışı çalıyor? Bu cevaplar iş emridir. Sonra, herhangi bir fırça dosyaya dokunmadan önce karede zaten var olan ışığın yönünü oku, çünkü ardından gelen her şeyi o yönetir. Gerçek ışıkla savaşan dodge ve burn (gölge tarafı kaldırılmış, aydınlık tarafı koyulaştırılmış) ilk bakışta sahte okunur; ışığı izleyen iş ise onun içinde kaybolur.

Son olarak kendi dikişlerini görmeyi öğren, çünkü alışmış gözler kendi işlerini affeder. İki görünüm affetmez: yüksek kontrastlı kenarlar boyunca haleleri avlamak için %100, sonra genel dengenin sessizce kaymadığını kontrol etmek için küçük resim. İkisi arasında gidip gel, kendi ele veren işaretlerin saklanmayı bırakır.

Dosyada olmayan ışığı yontamazsın, bu yüzden çekimin buradaki tek işi fırçanın sonradan biçimlendireceği veriyi korumaktır. Üzerinde çalışmayı düşündüğün her bölgede dokuyu tut (ölçümün mekaniği pozlama dersine, hareket alanı ise RAW'a aittir), çünkü patlamış bir beyaz koyulaştırmayı kabul etmez ve saf bir siyahın açmaya verecek hiçbir şeyi yoktur. Ve açmayı planladığın gölgeleri, koyu bırakmak istediklerinden daha cömert pozla: açmak gürültüyü parlaklıkla birlikte yukarı kaldırır ve son işlemede yükseltilen, ışıktan yoksun bırakılmış bir gölge pürüzlü gelir.

Sonra, seçim sende olduğunda, ışığı boyut için kur. Yan ışık, pencere ışığı, alçak bir güneşin yandan taraması: bunlar kareye güçlendirilecek bir modelleme verir ve var olan ışığı güçlendirmek, hiç göze batmayan türden dodge ve burn işidir. Düz, önden gelen ışık fırçaya izleyecek hiçbir şey vermez; bu da düzenlemeyi onun yerine modelleme icat etmeye zorlar ve icat edilmiş ışık, gizlenmesi en zor düzenlemedir. En temiz yontma sahnede, içinde durmayı seçtiğin ışığın yönünde satın alınır.

Zanaatın yaşadığı yer burasıdır ve çoğu disiplindir. Önce sıra: herhangi bir yerel hamleden önce genel aralığı belirle (siyah nokta, beyaz nokta, genel kontrast; tonal hiyerarşi dersinin genel adımı), çünkü ayarlanmamış bir kare üzerine kurulan yerel iş, kareyi ayarladığın anda yeniden yapılmak zorunda kalır. Sonra yerele geç ve küçük adımlarla ilerle. Aletin pek önemi yoktur (fırçayla boyanmış maskeli bir ayarlama, bir maske üzerinden uygulanan bir eğri, bir ton bandını kendi başına seçen bir parlaklık maskesi), çünkü görünmezlik araçtan değil, iki ayardan gelir. Düşük fırça akışı: etki geçişler boyunca yavaş yavaş birikir ve tek bir darbede aşmak yerine tam gereken miktarda durabilirsin. Ve yumuşatılmış bir kenar; herhangi bir yerel kontrast hamlesinin yarıçapı da üzerinde çalıştığı bölgeye uydurulmuş olarak: geçtiği kenar için fazla büyük bir yarıçap, bir sınırın ötesine parlak ya da koyu bir şerit bulaştıran şeyin tam kendisidir ve o şerit haledir: bir karenin taşıyabileceği en okunaklı aşırı düzenleme izi.

Hamleler, getirilerine göre sırayla. Önce göz hırsızlarını koyulaştırarak bastır, böylece parlak rakip bölgeler izleyicinin ilk bakışını harcamayı bırakır. Özneyi bir basamak aç, böylece başrolü tutar. Sonra, ancak resim derinlik istiyorsa, yont: aydınlık taraf biraz kaldırılmış, gölge taraf biraz derinleştirilmiş, her zaman karenin zaten taşıdığı ışık boyunca. Geçişlerin arasında iki kontrolü yap (dikişler için %100, denge için küçük resim) ve öncesiyle sonrası arasında gidip gel. Sonuç, dikkati yeniden yönlendirilmiş aynı fotoğraf gibi okunmalıdır, asla farklı bir fotoğraf gibi değil.

Aşırı yapılmış sürümü dört ele veren işaretinden tanı ki onları yapan el onları yakalayabilsin. Hale: fazla yarıçap ya da yetersiz yumuşatma yüzünden bir kenarın öbür yanına taşmış şerit. Çamurlu dodge: yerel kontrastı düz, sütümsü bir griye çökene kadar kaldırılmış bir bölge (aynı darbede yükseltilmiş parlaklık ve öldürülmüş doku). Delik: son gölge detayının ötesine, ölü, özelliksiz bir siyaha itilmiş bir burn. Leke: görünür bir yama gibi okunan, sert kenarlı, yumuşatılmamış bir maske. Her biri hizmet etmek yerine gösteri yapan eldir: dodge ve burn kılığına girmiş bir düzenleme disiplini başarısızlığı.

Ve dürüstlük maddesi: fırça var olan ışığı biçimlendirir; var olmayan ışığı icat edemez. Patlamış bir parlak alanı koyulaştır, grileşir: bulut olmaz; o yara pozlama dersine aittir ve hiçbir fırça onu geri alamaz. Saf siyah bir gölgeyi aç, detaydan önce gürültü gelir. En derin sınır yönle ilgilidir: düz, eşit ışık izlenecek hiçbir modelleme sunmaz ve ışığın hiç biçimlendirmediği bir forma boyanan modelleme, üstüne yapıştırılmış gibi okunur (hiç var olmamış ışık ve deneyimli bir göz onu bir bakışta bulur). İzleyecek yönlü ışığı ve üzerinde çalışılacak korunmuş detayı olmayan bir kare çekimle sınırlıdır ve çözüm bu gece daha ağır bir fırça değil, bir dahaki sefere yönlü bir ışık ve daha temiz bir pozlamadır.